رویاهای بی پایانم را انکار نمی توانم کرد.

بی پایانی، سخت است برای درک کردن.

فریادها را نمی توانم شنید ،حتی در رهاترین رویا هایم

با احساس خفگی ، با عرق سرد بیدار می شوم

از خوابیدن هراس دارم، نکند که باز ،این رویا تکرار شود...

کسی تعقیبم می کند و من توان حرکت ندارم

صلب ایستاده ، مجسمه وار این کابوس

این چه رویاییست؟  کی به آخر می رسد؟ آیا رهایم می کند؟

خوابهای بی قرار و ذهنم در پریشانی

پایان هر کابوس ، کابوسی دیگر را آغاز است.

رویاها به سراغم می آیند و از خواب هراسناکم.

و در اعماق وجودم ، هراسناکترم از بیداری.

زندگی باید بیش از این باشد که هست ،وگرنه بودن بیهوده خواهد بود

دوست دارم باور اینرا که روزی که بمیرم ،شانسی برای حیات دوباره دارم

شانسی برای تکرار این رویا، دوباره و دوباره و دوباره...

بعد از 20 ماه کار امروز رسما از خبرگزاری فارس اومدم بیرون و از دنیای عکاسی خبری کنار گرفتم.